Nou, 'we' zijn geïnstalleerd hoor. We waren donderdag mooi op tijd in Tilburg en het was echt super om weer terug te zijn en de hartverwarmende reacties van het personeel dat Shazli anderhalf jaar geleden inmiddels alweer heeft behandeld en verzorgd mee te maken. De arts, fysio en ergo kwamen dezelfde middag al langs en Shazli moest meteen laten zien wat hij kon. Stalift??? Doen ze niet aan als het niet per se hoeft. Er werd dus een turner (draaischijf) gehaald en daaraan moest hij zichzelf omhoog trekken en dan rechtop staan. Deed hij prima, dus daarmee worden voortaan de transfers gedaan. We hebben het gevoel dat het hard werken wordt, maar daar gaan we ook voor natuurlijk. Hij krijgt sowieso meer therapie dan in Den Haag. Het personeel vindt hem al helemaal leuk. Hij valt ook enorm op, want de jongste medebewoner op zijn afdeling is 69!!! Hij haalt de gemiddelde leeftijd dus flink omlaag. Gelukkig vindt Shazli oude mensen erg leuk en aardig, dus hij heeft er totaal geen problemen mee.
Na de eerste nacht is hij alweer mee naar huis gegaan voor het lange paasweekend. Hij zit nu dus hier lekker Egyptische filmpjes op internet te kijken. Maandagavond gaat hij weer terug en dan hopen we dat hij volgende week al wat therapie kan krijgen. Hij is klaar voor de strijd voor verdere vooruitgang!
Fijn paasweekend allemaal!
Groetjes, Karin
zaterdag 7 april 2012
woensdag 4 april 2012
Op naar Tilburg!
Vandaag gaan we afscheid nemen van Den Haag. Shazli gaat pas morgen naar De Hazelaar, maar omdat hij daar al best vroeg moet zijn en het met de Valys onmogelijk is om goede afspraken te maken over de reistijden, leek het me makkelijker om hem vandaag thuis te laten slapen en morgenochtend vanaf hier naar Tilburg te gaan. Weten we zeker dat we niet te laat zijn!
Hij zegt dat hij blij is uit Den Haag weg te gaan... Hij heeft het op een of andere manier al een tijdje gehad daar. Toch heeft hij het ook goed naar zijn zin daar met een aantal van zijn mede-bewoners. Er worden leuke activiteiten georganiseerd waar hij graag aan mee doet. En dat zal in Tilburg een stuk minder zijn. Hij zal de boel weer moeten aftasten, de dagelijkse gang van zaken en de mensen moeten leren kennen. Er zal dus een gewenningsperiode nodig zijn. Best spannend dus. Maar ik heb alle vertrouwen erin dat het goed komt. Shazli is vrolijk en maakt makkelijk contact en er zijn maar een paar mensen nodig om leuk mee te kunnen kletsen om het naar je zin te hebben. De tijd zal het leren... Vandaag en morgen dus drukken dagen en dan in het weekend even een beetje bijtanken hier thuis. Het is immers Pasen en dan komt hij gewoon volgens de planning naar huis.
Dit zijn zijn gegevens:
Shazli Ahmed
De Hazelaar
Afd. Picasso 1, kamer 14
Dr. Eygenraamstraat 3
5042 SE Tilburg
Groetjes, Karin
Hij zegt dat hij blij is uit Den Haag weg te gaan... Hij heeft het op een of andere manier al een tijdje gehad daar. Toch heeft hij het ook goed naar zijn zin daar met een aantal van zijn mede-bewoners. Er worden leuke activiteiten georganiseerd waar hij graag aan mee doet. En dat zal in Tilburg een stuk minder zijn. Hij zal de boel weer moeten aftasten, de dagelijkse gang van zaken en de mensen moeten leren kennen. Er zal dus een gewenningsperiode nodig zijn. Best spannend dus. Maar ik heb alle vertrouwen erin dat het goed komt. Shazli is vrolijk en maakt makkelijk contact en er zijn maar een paar mensen nodig om leuk mee te kunnen kletsen om het naar je zin te hebben. De tijd zal het leren... Vandaag en morgen dus drukken dagen en dan in het weekend even een beetje bijtanken hier thuis. Het is immers Pasen en dan komt hij gewoon volgens de planning naar huis.
Dit zijn zijn gegevens:
Shazli Ahmed
De Hazelaar
Afd. Picasso 1, kamer 14
Dr. Eygenraamstraat 3
5042 SE Tilburg
Groetjes, Karin
vrijdag 30 maart 2012
Actie!!!
Woensdagmiddag waren we bij Shazli op bezoek en toen we hem nergens konden vinden, bleek bij aan het fitnessen te zijn. Hij was lekker een balletje aan het trappen met iemand van het activiteitenteam in de fysiotherapieruimte. Konden we mooi even meekijken en toen werden we ook nieuwsgierig naar zijn oefeningen die hij tijdens de echte fysio-uren doet. We kregen dus even een demonstratie:
De 1e foto is dus van het balletje trappen, de 2e van het fietsen met de armen en de 3e en 4e van het lopen tussen de brug. Dat laatste is hard werken en gaat moeizaam, maar het is een begin natuurlijk en wie weet wast het nog op uit kan komen in de toekomst.
Wat een vechter hè?!
De 1e foto is dus van het balletje trappen, de 2e van het fietsen met de armen en de 3e en 4e van het lopen tussen de brug. Dat laatste is hard werken en gaat moeizaam, maar het is een begin natuurlijk en wie weet wast het nog op uit kan komen in de toekomst.
Wat een vechter hè?!
donderdag 29 maart 2012
Verhuizing op komst!
Het is zo ver! Gisteren hebben we te horen gekregen dat Shazli volgende week donderdag, 5 april, in De Hazelaar in Tilburg gaat wonen. Terug dus naar waar hij eerst heeft verbleven. Hij gaat daar zijn revalidatie voortzetten. Heerlijk dat hij nu dichter bij huis komt. Maakt het voor iedereen een stuk makkelijker. Kan hij ook lekker elke 2 weken een weekend naar huis komen bijvoorbeeld. Nog een paar keer op en neer naar Den Haag en dan is die periode ook weer afgesloten. Nu nog even kijken hoe we de verhuizing moeten gaan organiseren, want er staat me toch een hoop op zijn kamer nu...
Groetjes, Karin
Groetjes, Karin
donderdag 8 maart 2012
Hij doet het echt goed!
De tijd vliegt! Ik zie dat ik al een week of 5 niet meer heb gepost. Oeps...
Maar ik heb eigenlijk alleen positief nieuws. Shazli staat op een wachtlijst voor een verpleeghuis in Tilburg die niet al te lang is. Over ruim een week gaan we ook op intake bij een andere instelling in dezelfde plaats, dus hij gaat zeker op niet al te lange termijn dichterbij huis komen. Echt super voor iedereen. Kan hij veel vaker naar huis komen en is het voor ons makkelijker en minder tijdrovend om op bezoek te gaan.
Verder is hij aan het oefenen met lopen!!! Sinds deze week zet hij een paar stapjes tussen de brug bij de fysio. Hij wordt wel een beetje vastgehouden, maar wie weet gaat het toch ooit nog lukken een klein stukje te lopen. Al zijn het maar 10 pasjes, dat zou het allemaal zoveel makkelijker maken bij heel veel dagelijkse dingen. Ook doet hij heel erg zijn best om te praten met ons. Hij begint vaak niet meer met zijn alfabet op het a-4'tje, maar probeert het meer en meer met praten. En ik merk dat het beetje bij beetje vooruit gaat. Ook is hij helemaal uit de inco's. Ook niet bepaald onbelangrijk voor een beetje een menswaardiger gevoel. Hij smeert en snijdt zelf zijn brood en eigenlijk doet hij gewoon in het algemeen steeds meer zelf. Hij trippelt een beetje rond in het huis daar, zit lekker te computeren, zet zelf een DVD'tje aan op zijn kamer. En ik zie hem ook genieten van al die kleine overwinninkjes. Echt wie had dat u anderhalf jaar geleden (of eigenlijk nog maar een jaar geleden) kunnen denken? Zouden wonderen dan echt bestaan???
Groetjes, Karin
Maar ik heb eigenlijk alleen positief nieuws. Shazli staat op een wachtlijst voor een verpleeghuis in Tilburg die niet al te lang is. Over ruim een week gaan we ook op intake bij een andere instelling in dezelfde plaats, dus hij gaat zeker op niet al te lange termijn dichterbij huis komen. Echt super voor iedereen. Kan hij veel vaker naar huis komen en is het voor ons makkelijker en minder tijdrovend om op bezoek te gaan.
Verder is hij aan het oefenen met lopen!!! Sinds deze week zet hij een paar stapjes tussen de brug bij de fysio. Hij wordt wel een beetje vastgehouden, maar wie weet gaat het toch ooit nog lukken een klein stukje te lopen. Al zijn het maar 10 pasjes, dat zou het allemaal zoveel makkelijker maken bij heel veel dagelijkse dingen. Ook doet hij heel erg zijn best om te praten met ons. Hij begint vaak niet meer met zijn alfabet op het a-4'tje, maar probeert het meer en meer met praten. En ik merk dat het beetje bij beetje vooruit gaat. Ook is hij helemaal uit de inco's. Ook niet bepaald onbelangrijk voor een beetje een menswaardiger gevoel. Hij smeert en snijdt zelf zijn brood en eigenlijk doet hij gewoon in het algemeen steeds meer zelf. Hij trippelt een beetje rond in het huis daar, zit lekker te computeren, zet zelf een DVD'tje aan op zijn kamer. En ik zie hem ook genieten van al die kleine overwinninkjes. Echt wie had dat u anderhalf jaar geleden (of eigenlijk nog maar een jaar geleden) kunnen denken? Zouden wonderen dan echt bestaan???
Groetjes, Karin
vrijdag 3 februari 2012
Het blijft vooruitgaan!
Ik zie dat het al een maand geleden is dat ik heb gepost. Het is een drukke maand geweest en ik moet ook eerlijk zeggen dat ik behoorlijk moe aan het raken ben. Vandaar ook dat het posten hier er bij in geschoten is.
Met Shazli gaat het goed. Hij is dit jaar heel erg gemotiveerd om vooruit te komen en dat laat hij zien ook. Hij kan inmiddels tussen de brug staan. De fysio houdt hem dan nog wel bij zijn broekband vast aan de achterkant, maar ik vind het toch heel positief. Er wordt nu druk geoefend om de balans beter te krijgen, maar dat komt hopelijk mettertijd goed. Het zou super zijn als hij zou kunnen staan, desnoods het met een hulpmiddel.
Verder gaat het praten ook weer iets beter de laatste anderhalve week. Hij heeft nu ook een spraakcomputer op proef, maar dat is alleen nog bij de logo.
"De jacht" op een plekje dichterbij huis gaat intussen gewoon door. Komende maandag ga ik in de buurt van Tilburg kijken. Ben benieuwd, al weet ik nu al dat ook daar een wachtlijst is.
Wordt zoals gebruikelijk weer vervolg. Hopelijk met weer zulke goede berichten.
Met Shazli gaat het goed. Hij is dit jaar heel erg gemotiveerd om vooruit te komen en dat laat hij zien ook. Hij kan inmiddels tussen de brug staan. De fysio houdt hem dan nog wel bij zijn broekband vast aan de achterkant, maar ik vind het toch heel positief. Er wordt nu druk geoefend om de balans beter te krijgen, maar dat komt hopelijk mettertijd goed. Het zou super zijn als hij zou kunnen staan, desnoods het met een hulpmiddel.
Verder gaat het praten ook weer iets beter de laatste anderhalve week. Hij heeft nu ook een spraakcomputer op proef, maar dat is alleen nog bij de logo.
"De jacht" op een plekje dichterbij huis gaat intussen gewoon door. Komende maandag ga ik in de buurt van Tilburg kijken. Ben benieuwd, al weet ik nu al dat ook daar een wachtlijst is.
Wordt zoals gebruikelijk weer vervolg. Hopelijk met weer zulke goede berichten.
woensdag 4 januari 2012
Het normale leven keert terug
Allereerst de beste wensen voor iedereen voor dit nieuwe jaar. Voor ons wordt 2012 een jaar van vooruitgang, tenminste, daar gaan we wel vanuit.
We willen ook meteen even iedereen die ons het afgelopen jaar heeft gesteund op wat voor manier dan ook enorm bedanken hiervoor. Een blijk van interesse door middel van bijvoorbeeld een kaartje doet Shazli echt zoooo goed, dus bedankt daarvoor!
Maandag is Shazli weer terug gegaan naar Den Haag. Ik ben met de auto erachteraan gereden, want natuurlijk laat ik hem na 10 dagen thuis niet alleen terug gaan. Het was fijn te zien dat hij toch ook wel leuk vond zijn medebewoners te zien. Hij vond het super om thuis te zijn, maar beseft dat hij nog lange tijd therapie nodig heeft, dus dat hij echt nog een tijd in een instelling zal moeten blijven, al gaan we die instelling wel dichterbij huis zoeken. Hopelijk gaat dat dit jaar lukken.
Ik had beloofd een paar foto's van de dagen thuis te plaatsen hier, dus daar komen ze:
Ons diner op kerstavond
Shazli gaf later die avond aan dat hij in de bank wilde zitten. Dat lukte niet vanwege de poten van de sta-lift, maar in een fauteuiltje lukte wel. Hij heeft er wel vaker in gezeten deze dagen. Heerlijk natuurlijk om eens in iets anders dan altijd die rolstoel te zitten. Zoveel menswaardiger ook.
29 december werd Shazli 43 jaar oud. Dat moest gevierd worden en er werd op initiatief van ons neefje Len gezongen voor hem!
We kijken beiden terug op vermoeiende, maar superleuke dagen. Over anderhalve week komt hij weer een weekend thuis, want dan viert mijn moeder haar verjaardag en daar wil hij maar al te graag bij zijn.
Wordt weer vervolgd dus.
Groetjes, Karin
We willen ook meteen even iedereen die ons het afgelopen jaar heeft gesteund op wat voor manier dan ook enorm bedanken hiervoor. Een blijk van interesse door middel van bijvoorbeeld een kaartje doet Shazli echt zoooo goed, dus bedankt daarvoor!
Maandag is Shazli weer terug gegaan naar Den Haag. Ik ben met de auto erachteraan gereden, want natuurlijk laat ik hem na 10 dagen thuis niet alleen terug gaan. Het was fijn te zien dat hij toch ook wel leuk vond zijn medebewoners te zien. Hij vond het super om thuis te zijn, maar beseft dat hij nog lange tijd therapie nodig heeft, dus dat hij echt nog een tijd in een instelling zal moeten blijven, al gaan we die instelling wel dichterbij huis zoeken. Hopelijk gaat dat dit jaar lukken.
Ik had beloofd een paar foto's van de dagen thuis te plaatsen hier, dus daar komen ze:
Ons diner op kerstavond
Shazli gaf later die avond aan dat hij in de bank wilde zitten. Dat lukte niet vanwege de poten van de sta-lift, maar in een fauteuiltje lukte wel. Hij heeft er wel vaker in gezeten deze dagen. Heerlijk natuurlijk om eens in iets anders dan altijd die rolstoel te zitten. Zoveel menswaardiger ook.
29 december werd Shazli 43 jaar oud. Dat moest gevierd worden en er werd op initiatief van ons neefje Len gezongen voor hem!
We kijken beiden terug op vermoeiende, maar superleuke dagen. Over anderhalve week komt hij weer een weekend thuis, want dan viert mijn moeder haar verjaardag en daar wil hij maar al te graag bij zijn.
Wordt weer vervolgd dus.
Groetjes, Karin
Abonneren op:
Reacties (Atom)